Portugal

Na een stop in Salamanca in Spanje rijden we Portugal binnen en laten de Spaanse hoogvlakte achter ons. Vrijwel direct verandert het landschap, meer heuvelachtig en rotsen, enorme rotsen, grote ronde stenen liggen her en der in groepjes tussen de dorpjes. Het  ziet er veel bewoonder uit en ook de huisjes ogen vriendelijk met bloemen, hekjes en hegjes en mensen zijn bedrijvig bezig. Ook het weer verbetert met een zonnetje erbij. Het kost ons moeite het huis van Sake te vinden, we hebben weinig gegevens en het goede adres/telefoonnummer niet bij ons. De summiere gegevens die we uit de pc weten op te diepen redden ons en uiteindelijk brengt een vriendelijke man met een zilverkleurige Merc ons tot voor de deur. Sake min of meer op de uitkijk,  komt op het geluid af en loopt ons tegemoet. Hartelijke ontvangst, een bijzonder weerzien na zoveel jaren, koffie, bijpraten en wandelen met de hond over het, zijn, terrein!

 

 diversen3 020           diversen3 023
een wandeling over het terrein van de Quinta                                                                      Pizza in het dorp                 

Aria, Sake’s huidige vrouw, is naar haar werk en komt pas om 19:00 uur thuis en dat met een uur tijdsverschil is dat voor ons 20:00 uur! We nodigen ze uit mee te gaan eten bij de pizzeria in het dorp, op loopafstand. Dat wordt een belevenis, erg gezellig, overheerlijke pizza en heel groot. Thuisgekomen halen we nog wat herinneringen op en dan moe, wij van de reis en Aria van de lange dag werken, naar bed.

Wakker worden op een bospad naast het huis van S&A stilte, vogelgeluiden. Het is hier prachtig. Ze zijn er in geslaagd er een mooie nederzetting van te maken, terras met bbq, veel planten en een  getrapte tuin vanwege de glooiing, druiven, groenten, en sinaasappelbomen rondom, mooi hoor, petje af.

diversen4 048            diversen4 001
                  Quinta das Baroccas                                                           voor de deur parkeren geen probleem

De plaatselijke bevolking is vriendelijk, en nieuwsgierig ook, komen quasi iets brengen om een blik op te vangen van ons.

Gisterenavond in het dorp een vrouw gezien die een mand met groenten op haar hoofd droeg, toen ze zag hoe ik keek rechte ze haar rug en liep nog trotser.

De intentie is hier minstens 2 dagen te blijven en dan weer door te trekken. Het weer is van slag en te koud voor normaal, het miezert en is grijs.

Donderdag nemen S&A ons mee langs winkels hier in de buurt en een graniet/marmer bedrijf waar ze hun aanrechtblad vandaan hebben. Dat is interessant om te bekijken en de mensen daar nemen alle tijd om ons rond te leiden ondanks dat het sluitingstijd is! ‘s Avonds koken Aria en ik een goulash van allerlei voorhanden ingrediënten en rijst, sla en broodjes erbij, prima maaltijd en erg gezellig, een zoete sinaasappel uit eigen tuin toe. 

Voor de volgende dag staat een bezoek aan de markt gepland, maar het is regenachtig. Gisterenavond voor het eerst sinds 10 dagen tv nieuws gezien en Pauw en Paul!

Verhalen over een mogelijk griepepidemie die aan het uitbreken is hier en daar.  

30 april om iets van de sfeer mee te krijgen zetten we de tv aan rond de klok van 12…..we vallen om van schrik als we midden in een aanslagdrama vallen, het lijkt niet echt maar is het wel en nog maar net gebeurd. We zijn erg aangedaan en begrijpen niet dat zoiets kan, in Nederland? Het lijkt onwerkelijk ook omdat we zover weg zitten.

‘s Middags trekken we er op uit, bekijken een stad en trekken de bergen in. We kopen hoeden en een poncho en ‘s avonds nemen we S&A mee uit eten.

 

diversen4 009   diversen4 014
Romeins pad                                                               Watermolen 

De volgende dag stel ik een wandelexcursie voor ik heb het gevoel stijf en dik te worden van het op visite zitten. Sake weet een mooie route langs een watermolen en Romeins pad en dat gaan we doen. Onderweg wordt er gestopt in het dorp om voor mij een afspraak te maken bij de kapsalon jawel, ik durf!  De kapster heeft in Engeland gewoond en gewerkt en ik kan mij goed verstaanbaar maken bij haar.

 

diversen4 045
Citroenboom

De wandelroute is prachtig, wat een bloemenweelde in het wild maar ook in de tuinen, jammer dat de geuren niet op foto vast te leggen zijn. Ook de exoten zoals citroen, mandarijn en sinaasappel bomen zijn weelderig en geuren verrukkelijk. We struinen weer eens ouderwets en zijn drie uur onderweg. Thuisgekomen weer gauw kijken naar het nieuws uit Nederland, de chauffeur van het Koninginnedag drama is overleden, het zesde sterfgeval zover en nog altijd 14 zwaar gewonden. Hoe kon het gebeuren, ook de gasten van Sake, een echtpaar uit Hoornaar die in zijn gastenverblijf vertoeven, zijn onthutst.

Het is zaterdag en ik heb een afspraak bij de kapper om 10:00 uur. Het gaat er plan/plan dus 10:00 uur wordt 10:30 uur. Ondertussen kijk ik mijn ogen uit, de kapsalon is in oogverblindende kleuren gezet, zuurstokroze tegen neon groen . Alle vrouwen die zich laten kappen zijn Portugees met ravenzwart haar, met z’n drieën werken de kapsters aan een hoofd onderwijl alle laatste roddels uitwisselend. Anderhalf uur later sta ik weer buiten met een soort Beatrix kapsel, ze heeft haar best gedaan maar het staat stijf van de versteviging en lak waardoor het nog steeds stroef en vies voelt. Kosten € 8 ! Kan het nog met mijn losse geld betalen plus fooi. Pinnen lukt mij niet hier in het dorp, later gaat Roy en die komt gelukkig met cash geld terug. Wat mij betreft stappen we morgen weer op, ‘visite en vis blijft 3 dagen fris’. Maar Roy voelt er meer voor om ook zondag nog te blijven zoals Sake voorstelt. Hij zal Aria dan naar haar werk brengen en zo de auto hebben om met ons een tour door de bergen te maken.

 

diversen4 072  diversen4 063
                                             
Het leistenen dorp, de muren zijn wel een meter dik

Achteraf gezien de juiste beslissing want we hebben nog een pracht dag, en bezoeken het leistenen dorp. De rit er naartoe voert door de bergen waar ik geen genoeg kan krijgen van de vergezichten met de prachtige witte brem op de berghellingen. Het leistenen bergdorp is uniek met zijn blokkendoos huisjes met  fel blauwe deuren en kozijnen. De rit geeft  kronkelweggetjes met vele uitkijkpunten. De berghellingen die bedekt zijn met gele rem hebben ooit in brand gestaan. Na de brand is de gele brem het eerst dat er op de verschroeide grond weer wil bloeien. De mega branden zijn hier berucht en angstaanjagend. Vaak ook aangestoken door de brandweerlieden zelf om een bonus binnen te halen! Ongelofelijk.

‘s Avonds nemen we S&A nogmaals mee uit eten, als afsluiting van 10 heerlijke dagen tezamen.

De volgende dag volg het onvermijdelijk afscheid, ze doen ons uitgeleide met de auto en laten zodoende nog hun tweede lapje grond zien, even mooi of mooier zelfs, maar voor ons niet aantrekkelijk, hoe graag Sake het ons zou verkopen! Voor mij is Portugal een vakantieland en daar moet je niet willen wonen is mijn conclusie.  Momenteel wordt het beheert door een jong Portugees echtpaar, de opbrengsten van het land zijn voor hun maar Sake krijgt ook e.e.a. voor eigen gebruik, olijfolie bijvoorbeeld en wijn.  Vlak daarbij is een naturisten camping die gerund wordt door een Nederlands echtpaar, hoe kan het anders!

 

diversen5 002
Naturistencamping

Daar strijken we nog een paar dagen neer voor echte rust, eens heerlijk te douchen, zwemmen en zonnen. ‘t Is er een paradijsje en we redden ons met de noodrantsoenen.   

Een koele stille nacht, zomaar zonder blaffende honden. In Portugal hebben de meeste mensen een hond die buiten in een hok verblijft aan de ketting en die kunnen flink te keer gaan ‘s nachts. Ook lopen er roedels verwilderde  honden door de bossen, altijd blaffend.  De mensen geven niet veel om hun hond of huisdieren en de meeste dieren zijn in bedroevende conditie, mager half blind door staar, een dierenarts? Geldverspilling. Er wordt op de camping gevraagd de zwerfdieren niet aan te halen of te lokken met eten , je raakt ze niet meer kwijt, er is geen beginnen aan. ‘s Nachts ligt het dorp Terevance verlicht op de berg ik heb er een mooi uitzicht op vanaf mijn bed. De windmolens op de bergkam zijn van een rode lamp voorzien, een feestelijk gezicht die slinger rode lichtjes. De opkomst van de zon is al even mooi een fel geel/oranje van achter de donkergroene bomen voordat de eigenlijke zon er bovenuit komt. ‘s Nachts of eigenlijk heel vroeg in de morgen is de wind weer opgestoken, hard en heel koud. Het is fris bij het ontbijt en we zitten met onze kleren aan. Later warmer maar de koude wind gaat pas aan het eind van de dag liggen wat de avond weer warm en heerlijk maakt om buiten te zitten tot laat. Een heerlijke relaxte dag.

Morgen stappen we weer op om eerst Coimbra te bezoeken dat moet een mooie stad zijn, ik hoop dat we een CP kunnen vinden, hier is het wat duur, € 22 per nacht en vanmiddag zaten we uren in het gejank van grasmaaier, geen onbekend verschijnsel op campings tot onze grote ergernis!

Coimbra is een uur rijden, de CP in de stad is er natuurlijk niet, Tomtom houdt ons nogal eens voor de gek. We volgen de borden campismo en vinden een goed verzorgde camping municipal met alle voorzieningen ruime plek. Wel ver van het stadscentrum, daar gaan we dan ook met de bus naar toe.

diversen5 011
Coimbra – universiteitsstad

Het is poefend heet, 29 graden. De stad is wel mooi, erg oud maar we hebben weinig puf voor veel sightseeing. We drinken een koud biertje op een terras, leuk om rond te kijken. De sfeer in Coimbra is wel gezellig maar de winkels hebben over het algemeen dezelfde ‘rommel’ of zijn dure winkels met luxe merkartikelen. De mensen vind ik een ‘grauwe massa’, ik kan niet zeggen dat ik de Portugese vrouw mooi gekleed vind gaan, slordig, rafelbroeken, afgetrapte plastic schoenen. Grappig genoeg lopen de Portugese mannen er een stuk verzorgder bij en stappen pedant langs de straat. Het VVV kantoor kan ons niet anders leveren dan een minuscuul stadsplattegrondje. Beetje armzalig.  Om 18:45 zijn we weer terug op de camping. Onderweg hebben we inkopen gedaan  voor een heerlijk maaltje en veel lekkers op voorraad. We grillen spiesen met nassi erbij en eten met het stadslawaai op de achtergrond.

Morgen door naar Porto. Vroeg naar bed wat de nachten erg lang maakt maar van vroeg opstaan komt het nooit omdat ik juist tegen de ochtend in slaap sukkel, ik lig ook niet altijd zo lekker op een zeer smal strookje tegen de ruit gedrukt, dan droom ik dat ik een worteltje ben in een potje van HAK. De uitzichten zijn wel bijna altijd spectaculair.

In Coimbra wordt het tegen 3:00 uur pas stil en komt het stadsrumoer van de ochtendspits vroeg 5:30 uur op gang.  Het is niet helder en de dag begint grijs. Van al mijn voorgnomen activiteiten is nog nauwelijks iets terechtgekomen op een aantal schetsjes na, dat is toch wel mijn ding, en het bijhouden van mijn reisdagboek.

Reizen kun je druk mee zijn!

9:00 uur richting Porto, het is de bedoeling daar naast de kathedraal op een CP te gaan staan. Ik heb zo mijn twijfels en helaas krijg ik gelijk het lukt voor geen meter het stadscentrum te bereiken. Na tig rondjes te hebben gedraaid door camperbrede straatjes, leve Tomtom, hebben we eindelijk de grote brug over het water te pakken die ons naar het centrum van Porto zou moeten brengen, we missen de afslag in het zeer drukke verkeer waar we bij nader inzien niet rouwig om zijn. We laten de chaotische zeer drukke stad links liggen en rijden over de tolweg naar Braga, daar buigen we af richting kust naar Viana do Castelo. Dat moet het worden, prachtig naam. De tweede camping die we aandoen op instructies van Tomtom blijkt een mega succes, € 11, seniorenkorting!  all in, zelfs internet.

 

diversen6 005    diversen6 019
markt in Viana do Castelo                                              lunch in Viana do Castelo

diversen6 025
een van de vele Eiffel bruggen

We vinden een prachtige plaats en er gaat een breed planken pad over het duin rechtstreeks naar het strandje. Mooi, mooi. Er zijn wat meer senioren op de camping o.a. een erg aardig Engels stel. We krijgen een goede tip voor de volgende camping van hen en wij kunnen hun er een geven. Zo gaat dat als de een op de heen en de ander op de terugreis is.

We bezoeken het stadje de volgende morgen, met de fiets. Het is echt mooi, veel te zien en het is marktdag, we kopen er een blankhouten priktol! We slenteren eindeloos door de straatjes, de restaurantjes zijn tamelijk duur met hun lunch. Uiteindelijk komen we in een hypermodern winkelcentrum terecht dat om de stationshal heen gebouwd is als het ware. Hier lopen we recht op een enorm eetplein af met voor elk wat wils, alle bekenden zoals Kentucky, Mcdonalds, Burgerking  en vele anderen zitten hier in een cirkel naast elkaar, het eten neem je mee naar het midden of naar buiten en daar zoek je een tafeltje om het gekochte diner op te eten. Voor € 10 totaal incl. drinken is onze honger gestild.

We gaan weer terug naar de camping over de dubbele brug, boven voor auto en onder een treinrails, ontworpen door Eiffel. We lopen met de fiets aan de hand, het is erg smal onderwijl genieten we van het prachtige uitzicht over de rivier waar we met getijde te maken hebben zo vlak aan zee.

‘s Avonds pak ik nog even de fiets en ga richting een klein zeemanskerkje dat bij vloed in het water komt te staan, en ik zie dan hoe er een trein over de dubbele brug gaat, heel bijzonder met de autootjes op de  bovenste verdieping! Het gaat te vlug om het te fotograferen, dan maar weer de prachtige zonsondergang, die is wat geduldiger.

De  volgende dag maken we een kleine rit naar de Caminho (tip van de Engelsman) , camping van dezelfde organisatie, zelfde concept, netjes, voordelig. We hebben weer een mooie plek, helaas gaat het mis met internet en het lijkt erop of we alle post kwijt zijn. Roy heeft wat te doen, Outlook repareren.

We zitten hier op de grens van Portugal en Spanje. De wijn is erg goedkoop, goedkoper nog dan in Frankrijk dus slaan we vast een liter of 20 in. rood en wit.

‘s Middags fiets ik naar het centrum en bekijk daar alle winkeltjes, pleintjes en poortjes en loop een kerkje in waar prachtige tegel mozaïek muren zijn, verweerd door de tand des tijds, geprobeerd is de muur met nieuwere tegels weer compleet te maken, niet helemaal gelukt maar met charmant resultaat.

 

diversen6 060
restmateriaal van T-shirts

In een achterstraatje zie ik in een soort winkeltje vrouwen bezig met enorme bergen gekleurd draad. Ze staan er  kniehoog tussenin.  Er wordt hard gewerkt, ik stap nieuwsgierig binnen. Het is toegestaan rond te kijken en een van de vrouwen spreekt Engels en heeft er plezier in dat even te kunnen oefenen, ze legt uit dat de draden worden opgekocht bij een textielfabriek die t-shirts fabriceert, de zelfkanten van de stof zijn restmateriaal en de vrouwen haken hier tassen en kleden van, doen dat heel mooi en gewiekst.  Ik zie er wel iets in en vraag of ik wat materiaal kan kopen, in rap Portugees wordt overleg gepleegd en ik kan wat kopen voor € 2 per kilo, er staat een weegschaal achter in het pandje. Geweldig, ik koop 2 kilo en een haaknaald nummer 10 en stap verguld het winkeltje uit, wat een souvenir!

Ik fiets weer richting camping  langs de baai genietend van de omgeving.

‘s Avonds maken we samen nog een lange strandwandeling, we zijn de enige wandelaars wanneer we teruggekeerd zijn bij de opgang naar de camping  staat een eenzame figuur aan de vloedlijn, een vrouw, stil in gedachten, plots gooit ze een klein boeket witte bloemen in zee, kijkt nog even hoe de golven het bosje meevoeren en draait zich dan bruusk om en loopt weg van de zee. Daar worden we stil van en naar binnengekeerd.

We blijven hier een dagje staan op de camping.

Zondag, na de lunch gaan we fietsen, een mooie tocht langs de oever van de Minho, een lange brug die over een zijarm van de Minho gaat en we belanden in het volgende pittoreske stadje, we fotograferen wat, kijken rond en keren weer om. Terug in Caminho drinken we een pilsje op het pleintje bij de fontein, dat sist naar binnen. We raken in gesprek met de ober die Holland kent, zelfs Almere! Hij spreekt een paar woorden Nederlands en laat dat graag horen, Roy lust nog wel een pilsje en ik maak van de gelegenheid gebruik om het hoog gelegen klooster met begraafplaats te bezoeken. Een hele klim en het is warm maar geen spijt het uitzicht is oogstrelend, ik kan het vergelegen dorp waar we die middag heen gefietst zijn zien liggen en ook de lange brug over de rivier. De begraafplaats is indrukwekkend en prachtig onderhouden, alles marmer en verse bloemen het is er zo vredig  en stil ik ga er bij zitten om het allemaal op mij in te laten werken en uit te rusten. Dan loop ik nieuwsgierig op het klooster af, en juist als ik het mozaïek fotografeer in het portaal gaat er een zijdeur open en wenkt mij een kleine non. Ik schrik maar ze is heel vriendelijk en nodigt mij uit binnen te komen. De deur valt achter mij in het slot… Het is hier heerlijk koel achter de dikke muren. Ze is bedreven in haar gebaren taal en begrijpt mij ook zonder een woord Portugees! Ze trekt mij aan mijn arm mee: verder komen en we gaan de volgende grote zware deur door en ze laat me trots de kapel zien. Wat een pracht en praal, ze neemt me mee naar een beeld van Maria op een console waar op nog net leesbaar 1631 staat. Een niet te omschrijven gevoel, tijdloos?, nietig?  krijg ik bij het zien van al die oudheid en religie, ook al ben ik ‘ongelovig’.  Ze wijst aan wat er waar gerestaureerd is enkele jaren geleden. De rondleiding gaat nog verder, langs kruiden tuin en langs een kinderspeelplaatsje, tot mijn verbazing. Dan legt zij mij uit dat er hier kinderen opgevangen worden. Op de terugweg komen we langs een nis met glazen deur er voor, daarin ligt wat handgemaakt spul met een zeer bescheiden prijskaartje erbij. Ze maakt me duidelijk dat die dingetjes ‘s nachts gemaakt worden door de nonnen die dan over de kinderen waken, die hier ook slapen. Mooi werk, en ik probeer haar te zeggen dat ik vind dat vrouwen de wereld dragen, ze begrijpt me, en knikt hevig. Ik gebaar iets te willen kopen, het dient een goed doel dunkt me, ik kies een mutsje en een geurzakje, € 4, ze kan niet terug geven van € 10 en ik gebaar laat maar, waarop ze mij stralend omhelst en nog 2 bidprentjes meegeeft. Die zal ik zuinig bewaren.

 

begraafplaats  caminho
begraafplaats                                                             Caminho      

Ze laat mij weer uit en ik sta na de koelte binnen weer nuchter buiten in de hete zonneschijn. Is het allemaal een commerciële truc, wordt  nu het nisje rap weer aangevuld, gooit ze straks haar habijt af om vervolgens naar haar eigen huis en haard in het dorpje te rijden met haar autootje? Nee, dat geloof ik niet, wil ik niet geloven, er was een ‘gevoel’ wederzijds.
Altijd als ik er op uit trek overkomen mij kleine avonturen die de reis bijzonder maken, en dit is er weer zo een.
Terug op het plein zit Roy achter zijn (volgende) biertje en ik trakteer mezelf op een ijsje voor we weer terug trappen naar de camping, nu tegen de wind in. We zijn amper binnen of het begint te spetteren. Simpele maaltijd binnenshuis dan maar, wel met een goed glas wijn!
Er is via Sake  een email binnengekomen van vrienden van Sake die al 9 jaar onderweg zijn met een woonwagen met paarden er voor, een gezinnetje met twee meisjes van 9 en 11 jaar. We gaven aan die wel te willen bezoeken om ze de groeten over te brengen van Sake, omdat we toch langs die weg naar huis koersen en we zijn van harte welkom schrijven ze.

Het plan is snel gemaakt, morgen vertrekken we. Dat wordt een verhaal beschreven in de reis door Spanje.