Elzas

Woensdag 24 september 2009 vertrekken we om 14:30 uur richting Kevelaer, die hadden we onthouden! Een uur en driekwartier rijden. Zonder oponthoudt komen we dan ook om 16:15 uur aan op de CP in de bossen, ruim opgezet, dicht bij een renbaan: Achtung! Pferden!

paardenrenbaan Na het eten, nassi/saté, willen we de benen strekken, niet zover….dachten we, dat wordt een tippel van zo’n 8 km, het laatste stuk in het schemer donker want de dagen worden al merkbaar korter. Op de CP wordt een aggregaatje aangeboden door een van de camperaars voor een spotprijsje en Roy ziet er wel iets in. We zeggen toe hem te kopen en de volgende dag gaan we op de fiets Kevelaer bezoeken en geld pinnen voor het ding. Kevelaar is een prachtig bedevaartstadje, heel bezienswaardig. Vertrokken we in miezer regen nu schijnt volop de zon en we kijken rond. Veel winkels met kaarsen en ander religieuze rimram zoals rozenkransen en Mariabeeldjes. Het is er druk en gezellig. We rapen er ‘heilige’ kastanjes op. Overal zijn terrasjes waar mensen aan de koffie zitten met versgebakken cake en gebak, het ruikt er heerlijk maar we zijn zuinig!
Voor de lunch zijn we weer terug op de CP, Roy kan niet wachten het apparaat te kopen en uit te proberen. Na wat startperikelen krijgt de verkoper het ding aan de praat en Roy gaat overstag.Volgende dag willen we naar Trier een rit van 3 uur die we in twee etappes willen doen, dat lijkt redelijk, halverwege stoppen voor een broodje. ‘s Avonds pakken we de fiets nog even nu ze toch nog naast de camper staan en maken we een prachtige fietstocht zigzag over de grens van Duitsland/Nederland, toch weer verder dan we denken komen we weer in het donker terug, gelukkig hebben we verlichting op de fietsen.

Een zeer koude nacht met een heldere hemel vol sterren. De volgende morgen pakken we op ons dooie akkertje in en vertrekken om 10:00 uur. Om 15:00 uur hebben we de CP in Trier gevonden of eigenlijk een gratis parkeerplaats vóór de officiële CP, gratis dus. We zijn niet de enigen. Het staat vol.

cp
Trier zou een mooie stad zijn om te bezichtigen, ik miste ooit een schoolreisje daar naartoe en kan het nu inhalen. Na het eten maken we de gebruikelijke kleine wandeling. We lopen richting sluis en blijven daar kijken hoe een enorme boot door de sluis manoeuvreert. Een geweldig schouwspel. We kijken tot het schip er door is en lopen al weer in het schemerdonder terug naar de camper. Niet ver gelopen wel lang weggebleven. Het verkeerslawaai neemt nog niet af, het is een druk punt vlak naast een brug die naar de stad gaat. De stad ligt prachtig verlicht aan de overkant van het water. We slapen uit en stappen dan op de fietsen om Trier te gaan bekijken.
portonegro geveltrier
Bij de beroemde Porto Negro bemachtigen we een plattegrond waarmee we aan de stadswandeling beginnen. Op die manier krijgen we alle indrukwekkende op volgorde gebouwen te zien. Het doet mij een beetje aan Dresden denken. Het is warm en zonnig en we zoeken een mooi plekje om ons brood op te eten. Eén dag rondkijken vinden we wel genoeg en voor morgen maken we plannen om Frankrijk in te rijden.  
We hebben Saverne op het oog, dat is 2 uur en 40 minuten rijden. Na een nacht met veel verkeerslawaai en nadat dat afnam een ontwakende roekenkolonie die voor ander kabaal zorgde vertrekken we om 9:30 uur.

Een erg mooie route, prachtige wegen over viaducten door kleurende bossen, herfstimpressies rondom. Het laatste gedeelte gaat door kleine dorpjes totdat we na ruim twee en een half uur Saverne bereiken. De CP is prachtig gelegen en gratis maar….na vier dagen hebben we service voorzieningen nodig en die ontbreken bovendien denken we dat er iets met het toilet is misgegaan, het ruikt in ieder geval niet fris. We gaan dus eerst op zoek naar de camping municipal om daar in een dag alles weer op orde te brengen en aan te vullen. Deze is nabij gelegen en wordt gerund door een Nederlander. Mooie camping, open tot 30 september gaat dus nog net. We willen één nacht blijven en dan teruggaan naar de CP. Het stadje is interessants genoeg om een dag of twee door te brengen.
We hebben geen boodschappen gedaan onderweg en moeten een diner improviseren.

Heerlijke mini kaasfondue vooraf. ‘s Avonds na het eten besluiten we nog even de camping af te lopen. Tegen schemer, ongeveer 20:00 uur met de camping in zicht struikelt Roy van een stoeprand af en komt lelijk te vallen. Het ziet er niet uit, een bloedbad en alle zakdoekjes voorhanden zijn nodig om dat te stelpen. We lopen voorzichtig de laatste meters naar de camping en kunnen dan bij het licht in de camper de schade opnemen en de wonden aan neus en handen verzorgen. Heel vervelend en pijnlijk allemaal en afwachten of we het zelf kunnen oplossen of alsnog naar een ziekenhuis moeten de volgende dag. We zullen de plannen moeten bijstellen vrees ik en misschien comfortabel op de camping blijven. Het lijkt mee te vallen en we kiezen er toch voor naar de CP te gaan. Alles is weer opgeladen en we hebben gedoucht. De CP blijkt door de weeks een drukke parkeerplaats te zijn met een school in de buurt. Ook de camperplekken zijn voortdurend bezet. We vinden toch een mooi plekje en maken een kleine, echt kleine wandeling, Roy loopt onzeker, geen goed idee. We besluiten hier een paar dagen op verhaal te komen en Roy houdt zich heel rustig met een boek in de zon terwijl ik de hele stad door schuim. Onder zijn oog is een enorme vochtbel gekomen die moet eerst maar wegtrekken voor we verder gaan. Het gaas zit aan de wonden op zijn neus geplakt en het ziet er niet lekker uit.

rosarium winde
In m’n eentje, maar dat is mij wel toevertrouwd struin ik alle bezienswaardigheden af. Van de kloostertuin en de Interculturele tuin en het Rosarium door de stad steeds weer even terug naar de camper om te kijken hoe het gaat met Roy. Onderweg allerlei lekkers gekocht, hartige warme broodjes en gebak voor ‘s avonds.Het Rosarium is nog precies één dag open. Ze zien er maar vanaf om entree te heffen. De tuinlui zijn druk aan het snoeien en ruimen maar toch zijn er nog stukken prachtig om te zien en ook de uitgebloeide rozen zijn hier en daar mooi. Ook de enorme Winde in blauwe en lila variant zijn heel mooi en moet ik fotograferen.

Na een paar dagen besluit Roy om maar weer eens mee te wandelen, we doen dit vóór het avondeten in plaats van daarna om niet weer in de schemering terecht te komen. We wandelen langs een kanaal over een vlak fietspad zonder obstakels en het gaat goed het vertrouwen komt weer wat terug. Terug bij de camper kunnen we nog net buiten eten voordat het donker wordt.

kanaal baccarat1
We plannen maar weer verder te gaan. We kiezen Baccarat. Dat kennen we nog niet en onderweg willen wat voordelig wijn kopen. Baccarat is een kristalstadje en pittoresk. Ook de bloemen zijn nog zo mooi om te zien in alle dorpen waar we door komen. De bloemendecoraties aan de bruggen en parken zijn nog fris en fleurig, ik geniet. Dit is echt beter dan in het vroege voorjaar wanneer alle bloembakken nog leeg zijn! We vinden de CP maar helaas.. daar kunnen we niet blijven, die moet voor een evenement de volgende morgen leeg zijn we moeten dus weer verderop maar niet voordat ik hier op mijn gemak rondgekeken heb. Ik ga een kristalwinkel in en zie hoe er kristallen glazen bestaan die je op rand van de tafel kunt slaan zonder dat ze in scherven vliegen! Helaas onbetaalbaar! In de winkel krijg ik te horen dat de kerk die ik overgeslagen had omdat ik hem echt onaantrekkelijk vond beslist de moeite waard was om te bezoeken.
baccarat2 kerk
charmes De glas in loodramen waren door een kunstenaar ontworpen en bestaan uit 200.000 stukjes gekleurd glas. Laat je verassen! Prachtig en ik bof want er valt volop zonlicht doorheen, ik zie ze op z’n mooist.Waar gaan we neerstrijken voor de nacht? We rijden door naar Charmes. Welbekend en altijd goed. Zo’n 100 campers op een rij! Het stadje stelt niet zoveel voor.
Maar er is wel een 2e hands winkel waar ik al eens eerder aardige kleding vandaan haalde en deze keer ook, blouse, t-shirt en winterjas alles tezamen voor 6 euro de verkoopster herkent mij zelfs van voorgaande jaren, grappig. We blijven hier een dag en halen zelfs de fietsen van de camper voor een ritje. Altijd weer verder dan je denkt te gaan maar wel erg mooi, het is wat heuvelachtig maar toch nog goed te doen met onze 7 versnellingen en geen mens te bekennen wat fietst dat heerlijk. Gelukkig geneest Roy z’n neus goed, het gaas is er vanaf en het ziet er dan direct beter uit. In alle vroegte haal ik verse croissants bij de bakker in het stadje. Echt Frans.

Helaas wordt er op de CP niet gebouled zoals gebruikelijk, misschien niet meer het seizoen. Het kanaal waar doorgaans de nodige schepen aangemeerd liggen is droog vanwege werkzaamheden aan de sluizen. Vrijdag blijven we nog hier en zaterdag willen we naar Han in België.

De nacht is koud en om 10:30 uur vertrekken we richting Han. Ik heb nog de uitnodiging voor de Aquarelsalon meegenomen voor als het nog zou lukken daar langs te gaan en daar lijkt het nu op. Tegenvaller Han….was gratis en nu € 5, zonder stroom en het sanitaire blok is gesloten.. waar is die € 5 dan nog voor?? Vragen wij en alle mede cp gebruikers zich af. Zomers is het zelfs € 7.50 jammer de CP boet aan populariteit in op die manier. We doen ruig en halen eten voor vanavond. Kipsticks uit de winkel en frites en groene salade uit de snackbar, wijntje erbij, we hebben inmiddels de nodige liters aan boord! We eten heerlijk.

han1 han2
We wandelen door Han, besluiten toch maar niet de grotten te bezichtigen en fotograferen een bizar bord met geweer voor Ed. We duiken vroeg het bed in en willen de volgende dag de CP van Tongeren zien te vinden. We hebben Rindert en Jeannette gebeld of zij geïnteresseerd zijn om met ons naar de tentoonstelling in Mol te gaan en daar komt een positief antwoord op. Gezellig, ik kijk er naar uit.

Tongeren heeft en mooie binnen stad, de oudste van België. Een prachtige kathedraal met een kleine replica daarvan in brons buiten op het plein, speciaal voor blinden ontworpen, te bestasten met opschrift in braille erbij.

tongeren2 Er blaast een gure wind, terug naar de bus voor een tosti. Om 14:30 krijg ik de kriebels en ga er nogmaals op uit, alleen, en dan val je van het een in het ander en ontdek je de winkelstraten achter het oude centrum. Eerst bekijk ik in een kabel een prachtige tentoonstelling van schilderijen, ik val midden in de vernissage en ontmoet de kunstenaar zelf en krijg een glas wijn aangeboden. Sprookjesachtige voorstellingen schildert hij, met titels als ‘gelukzoekers, oase, enigma, fijnschilderwerk van hoge kwaliteit. De prachtige uitnodiging, gemaakt door zijn zoon een vakbekwame fotograaf mag ik meenemen.
Langs oude pandjes uit 1691 loop ik later over de stadswal tot ik het winkel/wandel gebied bereik. Ik koop wat wol voor een vest (idee opgedaan in een dure winkel). Daarna laat ik mij door een ‘klat’ de steeg inlokken, naar het atelier van Linda Beirnaert. ‘t Is even zoeken maar dan sta ik voor een prachtig van beneden tot boven gerenoveerd en ingericht als atelier, en galerie. Keramiek en immens grote doeken met bijna non- figuratieve voorstellingen in sprekende kleuren. Het keramiek is heel wisselend van teder tot humoristisch maar soms ook saai en te veel herhalingen en voorspelbaar. De kunstenares loopt er zelf rond en is allervriendelijkst, ook haar partner is gastheer. Ze drinken champagne en nemen alle tijd om over de ontwikkeling van de creativiteit te vertellen. Geïnspireerd verlaat ik een half uur later het pand dat aan de buitenzijde kunstig is versierd met haar keramiek langs de gevel, ik fotografeer het voor Jeannette. Ik vervolg mijn weg door de winkelstraten daar is een klein winkeltje met garen en band waar in niet voorbij kom. Ook ondergoed en huishoudtextiel verkopen ze er, een beetje zoals De Vlijt in Utrecht, of Bras in Bussum. Ik neus wat rond. Ik zou al die ouderwetse laatjes wel open willen trekken, overal zie ik restanten van allerlei en zelfs origineel ‘Interlock’ ondergoed. Prachtig. Ik beheers me. Zuinig denk ik aan alle voorraden materiaal die ik thuis in de kast heb liggen wachtend op een of ander project! Uiteindelijk stap ik de winkel uit met voor 1.35 euro kant/band en een antieke poster van een plaatselijke aquarellist die de winkelier voor mij van zijn winkelruit heeft gepeuterd. Hoe kom je via kantjes, het Flevolandschap embleem op je jas, brocante feest, tentoonstelling in Mol bij een beroemde schilder van het stadje terecht? nou zo dus, nieuwsgierig zijn en een praatje aanknopen. Hij is de winkel aan het opdoeken, zijn ouders die de winkel runden zijn overleden en hij wil het niet voortzetten. Iedere zaterdag is hij open om nog zoveel mogelijk restanten te verkopen.

Om kwart voor vijf kom ik weer in de buurt van de camper waar Roy zich al zat af te vragen waar ik zolang bleef – en dan heb ik mij nog gehaast! Ik raak niet snel uitgekeken en heb daardoor altijd de grappigste ontmoetingen onderweg.

tongeren1 De volgende ochtend lopen we nog langs de kramen van de antiek/brocante markt. Wat is er veel…hal 1, 2, 3. het gaat maar door, veel staat zo op de stoep in de regen!Dan zetten we koers naar Mol, de afspraak is daar J&R te ontmoeten op de parkeerplaats van het cultureel centrum en dan eerst te lunchen voordat we de tentoonstellingen gaan zien. Alles loopt volgens plan, met als hoogtepunt de tentoonstelling in Het Kristalijn, we hebben niet overdreven zij vinden het ook prachtig en zeer de moeite waard.

Dan rijden we nog achter hun aan naar Eindhoven om het CKE te bekijken waar open dag is. De ruimte waar Jeannette haar keramieklessen volgt en waar het kinderatelier is waar Zahra naar toe gaat. Het is kunsthappen cq hoppen vandaag.