Bretagne

Frankrijk september 2005
Op zondag 11 september tuffen we weer de straat uit. Zaterdag daarvoor was ik nog met een boottochtje mee naar Amsterdam dus moest het pakken nog allemaal zondagochtend gebeuren. Voor een echte vakantie neemt dat toch wel een uur of drie in beslag, zeker met alle dingetjes ertussendoor zoals een wasje op hangen een bloesje strijken, kat eten geven planten een scheutje water. Geen vroege start dus.
Om 16:30 draaien we de eerste camperplaats op Le Touquet Paris Plage. Pffff wat een mondaine badplaats, groot casino, villawijken we kijken onze ogen uit. De camperplaats is aan de noordkant van de plaats en rustig gelegen bij een jachthaven aan een grote baai. Het uitzicht is verrassend en met vijf minuten lopen door de duinen staan we midden op het strand, hè geen camera bij ons. Straks nog even terug voor een foto…..
touqet
Kleine witte meeuwen zitten aan een zandbank en zeewaterplas daarachter aan een andere zandbank zitten grote zwarte vogels, Aalscholvers misschien of is er ook een donker soort meeuw? Dat moet ik in de bus uitzoeken. Het is zwaar bewolkt en alles is in grijze nevels gehuld, het heeft iets geheimzinnigs. We, ik vooral, zijn moe om tien uur duiken we het bed in en ik slaap als een roos. Tot de volgende morgen 8:00 uur. Ontbijtje op ons dooie gemak en dan weer op weg.
honfleur1 honfleur2
Camperplaats Honfleur
Een aardige camperplaats op 2,5 km afstand van Honfleur, gewoon even naar toe wandelen jammer, onderweg val ik weer eens, languit, broek kapot, been kapot, bij de plaatselijke apotheek laat ik mij weer opknappen want ik moet toch die 2,5 km terug kunnen lopen!
Ik val zo vaak tegenwoordig, struikel over een A-4tje en kan dan mijn balans niet meer vinden. Gelukkig liep het steeds goed af alhoewel erg pijnlijk soms.
In Honfleur ontdekken we een schitterende camperplaats, hadden we eerder moeten weten. Volgende dag schuiven we 2,5 km op en gaan daar alsnog een dagje doorbrengen. Voor € 7hebben we electriciteit en kan alle apparatuur aan boord weer opgeladen worden. 17 jaar geleden waren we hier ook en het is er nog mooier geworden, meer pandjes gerestaureerd nog meer terrasjes op straat en een flonkerende fontein met bloemenweelde rondom.
Voordat we op de camperplaats neerstrijken shoppen we nog in Lisieux, een ontbrekende pc-kabel. Wel duur, € 60. Ach ieder zijn hobby. Het weer is zomers en warm, na de lunch vertrek ik voor een galerie-ronde door het stadje en laat Roy achter bij de bus, om lekker met de pc te knoeien en te luieren/lezen in het zonnetje.
Ik raak de tel kwijt van het aantal galeries en ateliers die ik bezoek het aanbod kunst is overweldigend en voor mij heel inspirerend. De sfeer is charmant en vrolijk in het zonovergoten stadje. Om mij heen hoor ik alle talen, ik eet een ijsje met slagroom en ben toerist met de toeristen. Een paar prachtige schelpen kan ik niet weerstaan, om te schetsen als ik ’s avonds weer in de bus zit en ook een nieuw model portable penseelen blok met handgeschept papier worden mijn eigendommen. Het is aan mij besteed, nog dezelfde dag schilder ik met de nieuwe aanwinsten een ‘honfleurtje’ .
Voldaan keer ik terug bij de camper waar Roy met een boek in het zonnetje zit. Bij de borrel hebben we het schouwspel van de marskramer die een pannenset verkoopt aan een paar argeloze Nederlanders tegenover ons, ik kan daar een apart verhaal van maken, een brutaal stukje oplichting, maar ik laat me niet pakken. ’s Avonds slenteren we nog weer intiem gearmd door het haventje, vergapen ons aan de luxe van een cruiseschip de ms de Renoir, sprookjesachtige taferelen met maanlicht omlijst.
15 jaar geleden waren we hier ook, met de eerste, gehuurde camper, de gele vlabak zoals we hem spottend noemden. VW 128 diesel dubbele achteras. William was daar ook nog bij, een toertje van 14 dagen. De tent was sleets en we wilden dit zo graag eens proberen. En het bleek een succes, we hadden een fantastische vakantie en waren ‘gewonnen’ voor de camper. We denken daar even aan terug nu we hier zitten in onze comfortabele Hymer, eigendom, iedere cent betaald. Honfleur heeft in die tussenliggende tijd een facelift ondergaan, het is prachtig gerestaureerd.
15 jaar geleden reden we een route geheel langs naturisten campings, tegenwoordig interesseert ons dat minder, meer of het een aardige plek is en liefst een beetje voordelig.
bretagne001volop rust …. bretagne002….en getijde-haventjes
Woensdag vertekken we om 10.30 uur richting Montour naar een camping/camperplaats bij een landhuis uit de 14e eeuw. Dat is toch wel het leuke, waar staan we morgen enz. Ons einddoel, het punt om om te keren voor de terugweg is Brest. Zover kwamen we niet 15 jaar geleden. Tomtom ingetuned op de camping en over de 4-baans weg schiet het snel op, te snel naar mijn zin er zijn zoveel leuke dorpjes onderweg die ik wel wil zien dus ik stel voor de snelweg even te verlaten voor wat sightseeing en de lunch in Penzé. Penzé is een piepklein plaatsje aan de riviermonding en zowaar met camperplaats! Het is eb en het alle jachtjes liggen droog, op hun zij. We lunchen met een fraai uitzicht rondom. Een kleine wandeling en we gaan verder opzoek naar een chateau ruïne uit de 13e eeuw! Hier ergens verstopt. En jawel gevonden. We struinen er wat rond voor een paar mooie foto’s en gaan dan in een ruk door naar de camping.
bretagne003 bretagne004 wat soms mooie aanzichten geeft zoals links.Jawel, het is dezelfde boot

en de meeste touristen zijn naar huis, maar die wisten niet dat het mooi weer zou worden in Plouenan……..

bretagne005
bretagne006
 
bretagne007
hierboven naast elkaar twee maal dezelfde standplaats, maar op de tweede zit de haven ertussen.Daarna op zoek naar Asterix!! ————>de grootste menhir van Frankrijk, en dat terwijl er door de bliksem 2 meter van de top is geslagen bretagne008
bretagne009
Hij is mooi, toch?
bretagne010


bretagne011 bretagne012
De Bretonse kusten zijn prachtig, met…
bretagne013
…prive strandjes (met enige moeite)
bretagne014
en hulp niet ver weg, indien nodig
bretagne015 bretagne016
Een erg mooie camping de plaatsjes rondom een meertje met kleine bruggetjes en enorme bloeiende hortensiastruiken. Het blijkt een vogelparadijsje te zijn binnen een paar uur zien we: zilverreigers, aalscholvers ijsvogeltjes, dodaars, eksters, waterhoentjes, duiven, vinkjes. Helaas is het mooie weer op, het begint te miezeren en al gauw gaat dat over in echte regen. We maken het binnen gezellig. We willen hier 2 nachtjes blijven om de omgeving beter te bekijken, de kust en zo. Hoe anders kan het gaan als je nergens aan gebonden bent en plannetjesá la minuut kunt bijstellen! De volgende ochtend na de gehele nacht regen betalen we € 12en trekken verder.
Aan de kust vinden we een totaal verlaten camping dat lijkt ons wel iets voor een gratis nacht. We maken een prachtige wandeling boven langs de kust. Hier zijn dan die prachtige rotskusten en privestrandjes met zilverwit zand, sprookjesachtig en woest tegelijk. Ik bewonder alles wat nog tussen de rotsspleten uitgroeit en bloeit. Terug bij de camper vinden we het toch iets te eenzaam en stil en we besluiten verder te trekken naar het volgende, iets grotere dorp. Dat blijkt een gouden beslissing, er wacht ons een zeeinham met kleine kleurige bootjes, een mooi duingebied met leuke camperplaatsjes in of uit de wind, in of uit de zon! Ondanks dat de provisiekast goed gevuld is nemen we het er een keertje van en gaan uit eten die avond. Uiteindelijk hadden we nog iets te vieren. Roy kiest voor de filet de Beuf en ik stort mij op de vis-specialiteit van het restaurant zonder precies te weten wat het is. Iets, vissigs, heerlijk en poisson sans boison est poison, dus witte wijn voor mij en rode wijn voor Roy. Wiskeycoupe toe, ik kan nog net aan de arm van Roy bij de bus komen schande en na een kop koffie val ik als een blok in slaap. Wakker met een beetje hoofdpijn. Zon komt op over het duin, gouden morgen zonder zorgen..het lijkt erop dat we hier een dagje blijven. Wandelen, luieren, schilderen de gebruikelijke rituelen. ’s Avonds kopen we wat elektriciteit om te internetten. Dat zit helaas tegen, Galerie De Watervogel met heel veel wijzigingen voor hun site,
beetje paniek, eurootje er bij en nog één..Zondag vertrekken we naar een dorp verder op langs de kust. De huizen lijken tussen de rotsen en keien te zijn gebouwd, bizar het lijkt erop dat meer Menhirs zijn dan camperplaatsen. Terwijl ik de drooggevallen haven vastleg in een waterverfje begint Roy aan een wandeling rond de haven en zie ik hem in de verte verdwijnen een poosje later duikt hij weer op aan de overkant zie ik hem dwars tussen de bootjes over het nagenoeg droge haventje zijn weg zoeken richting camper. We vertrekken weer en een klein stukje verder vinden we een prachtige camping, € 13.40 incl. elektriciteit en…verrassing pal aan het strand gelegen. Echt beeldschoon. We volgen het getij en zoeken schelpjes langs de vloedlijn. Het is niet druk, een paar dagjes mensen die zelfs de zee ingaan voor een sportieve zwem, wij houden het liever droog. We kijken onze ogen uit naar de omgeving, genieten van de aparte sfeer en het wonderlijk dialect dat er rondom ons gesproken wordt. We plannen de volgende stop nóg maar een keer aan de kust, het verveelt nog lang niet. Onderweg shoppen we bij Super-U, steeds voor 2 dagen dat werkt goed. De nachten zijn koud en min of meer vochtig maar de stralende zon bij het ontbijt maakt dat weer helemaal goed en verwarmd bij het opstaan onze stramme botten. Volgende stop plannen we in Plage Val André en we lunchen aan de jachthaven op een groot parkeerterrein voor campers. Als we aankomen is de haven droog, ’s avonds wordt het vloed en komen de ‘gang-ways’ horizontaal te liggen een wonderlijk gezicht. We wandelen hoog over de klippen van de baai met een prachtig uitzicht. Beneden krioelt het van de mensen die gewapend met een emmer en schepnet naar mosselen en ander zeefruit zoeken. Volgende dag gaan we richting Arromanches, oorlogsmonument, bunkers, kanonnen, afweergeschut, tanks, het kan me niet bekoren. De camperplaats is overvol, wat wil je gratis! Ook hier wandelen we over de klippen hoog boven de zee en ik zie kans iets van het ruige landschap te schetsen terwijl Roy foto’s maakt.
bretagne017
naar beneden, naar het strand en naar de zee
bretagne018
waar men vroeger wier droogde voor jodium winning
bretagne019
bretagne020
links de zee met op de voorgrond een plaquette met daarop het uitzicht uitgebeeld in stenen (stenen genoeg daar hoor)
bretagne021
haventjes, waar je met de auto naar je schip kan rijden over de bodem van de haven
bretagne022
bretagne023 bretagne024
We gaan proberen vandaag naar Mesnil Val Plage te komen. Een oude bekende van ons. We verlaten de parking in de stralende zon… nog geen 100 meter verder zitten we in potdichte mist. Overal politie op de been, de ene verraderlijke mistbank na de andere, het is oppassen geblazen. Toch herfst ook al lijkt het steeds zomer. Zo’n drie en een half uur later zijn we in Criël, iets vóór Mesnil. Het is er prachtig en we zien direct al een mooie camperplaats, maar we zijn nieuwsgierig naar Mesnil dus, het is nog vroeg, gaan we nog even door.
Helaas de camperplaats in Mesnil is opgeheven, de camping achter het Hotel Albion is er nog wel en zien we uit de verte, we keren op onze schreden en gaan terug naar Criël die ruimschoots onze goede herinneringen aan Mesnil vergoedt. We besluiten er een dag langer te blijven en dan in één ruk door naar huis te gaan in plaats van nog een tussenstop. Het mooie weer is onafscheidelijk we kunnen heerlijk buiten bivakkeren en profiteren daarvan.
Roy wordt door een groepje Fransen uitgenodigd een potje mee te boulen, zij hebben wel een reserve set boules voor hem. Het is net als zwemmen je verleert het niet en Roy heeft het zo weer te pakken, en is een waardige partner en tegenstander. Daar kijken de Fransen van op! Ik ga op zoek naar een schilderachtig plekje. ’s Avonds slenteren we nog even naar het centrum/pleintje kopen een ijsje en genieten van een fabelachtige zonsondergang die maar kort duurt, in een kwartiertje is de gehele oranjerode bol verdwenen in zee en alleen de violette kleurstrepen houden wat langer aan.
Dan een kleine domper…in het naastliggende veld staan verspreid palen met daarop een korf, om een uur of negen komt er een man die in ieder van de korven een eend zet en dan begint het gekwaak! Zonder stoppen met z’n zessen tegelijk, een leven als een oordeel. Het is de bedoeling dat deze eenden andere, overvliegende eenden lokken die dan vervolgens geschoten worden door de jagers die verstopt zitten in een hut aan de rond van het veld. En weldra klinker er schoten…Gruwelijk ik kan niet slapen van het lawaai noch van de gedachte aan die stomme dieren. Wat zijn mensen wreed. Een slaapverstorende misselijkmakende vertoning die de gehele nacht door gaat.
De volgende dag wandelen we 2 kilometer naar het dorp en zien hoe de brandweer nog aan het nablussen is, we vermoedden gisterenavond al een enorme brand te zien in de verte en het blijkt een werkplaats/fabriekje te zijn dat geheel in de as is gelegd. Het dorpje is wel de moeite waard even beter te bekijken, een bijzondere brug en wat oude pandjes in de kern, enkele mooie buitenplaatsen met parkachtige tuinen. De rest van de dag brengen we bij de camper door het is daar zo mooi, we zitten op de rotsen, volgen het getij en de meeuwen die voor een indrukwekkend schouwspel zorgen op de drooggevallen pier. Later krijgt Roy een IJsvogeltje in beeld! Via de oever van de sloot die in zee uitmondt heeft hij zijn weg naar de kust gevonden, een heel opmerkelijke verschijning. Even plotseling is hij weer verdwenen.
We genieten weer van de prachtig zonsondergang en ruimen ’s avonds alvast een en ander op om de volgende morgen vroeg te kunnen vertrekken voor de lange rit naar huis.
Einde kustreis.