Engeland

 
Eenmaal in de Camper onderweg naar de boot zit ik comfortabel en om 12:30 staan we geparkeerd op de stroken voor het schip om te worden ingescheept. Spannend allemaal hoor. Een spiegelgladde zee zorgt voor een zeer aangename overtocht, hapje eten, pilsje, rosé’tje, krantje lezen zo koersen we op Engeland af. Voor we van huis gingen heeft Roy voor de zekerheid een camping in Assington gebeld, zo dicht mogelijk bij Harwich in de buurt omdat we in het donker aankomen, dan links moeten rijden en geen al te lange rit willen maken. Ook dichtbij de fabriek die Roy de volgende dag voor zijn werk even een bezoek moet brengen. Het lukt allemaal. Zonder verstekelingen in de camper gaan we aan wal en vinden in het pikkedonker de camping, geen idee hoe die er uit ziet, dat wordt een verrassing de volgende morgen. Mooier plaatsje kun je je niet bedenken, zo pittoresk! Vrij aan alle kanten en zicht op een flintkerkje* met begraafplaats eromheen. Rust en stilte, vogels oude bomen en enorme hulststruiken, groen glooiend grasveld. We bezoeken de fabriek, Roy wikkelt het zakelijke gedeelte snel af en ons wordt aangeraden naar Dedham te gaan, de plaats waar John Constable opgroeide, woonde en werkte (zie onder reportages: Constable Country). Er is een uitgezette wandelroute langs een stuk of zeven van zijn prachtige “schilderijen”, de locaties waar hij ze schilderde, en die zijn er nog net zo.   Het is prachtig weer en we genieten van de wandeling. Ook vandaag de dag zijn de schilderplekjes van Constable nog geliefd bij schilders, we komen er diverse tegen onderweg en ik had graag even bij ze willen aanschuiven. Teruggekomen in het dorp bekijk ik nog St. Mary’s church waar een schilderij van hem hangt. Dan terug naar de camping, we lezen wat en rusten wat uit in het zonnetje en maken nóg een kleine wandeling langs een public footpath direct van de camping af. Het wordt al vroeg donker, einde van het kampeerseizoen, en zodra de zon ondergaat wordt het fris ook. Na het eten, binnenshuis, bekijken we de foto’s die we schoten die dag, ook van de vele beeldschone mini-cyclamen die we onder de bomen in een park zagen.We staan hier voor £ 8.50 per nacht met stroom, dat zullen er waarschijnlijk 3 worden, het bevalt ons hier en er is nog genoeg te zien.
Quote van de dag: Leave only your footprints  Take only photographs

* Een Flintchurch = opgemetseld uit vuurstenenEen hook-up = een electriciteitspunt op de camping.
assington1
flintchurch Assington
  dedham5
wandeling Dedham
Woensdag 20/9: ontbijtje in de zon na een warme douche, bijna te heerlijk om weg te gaan maar we hebben nog wat plannetjes…rond het middaguur parkeren we de zwerfauto in Bures St Mary. Te hongerig om aan de wandelroute te beginnen, dus eerst de pub in voor een ploughmans, Roy met Ham ik met Cheddar en zodoende kunnen we wat uitwisselen. Daarna aan de wandel en zoals de instructies luiden: ‘regelmatig om kijken’! Wat een natuurschoon onderweg, er schemert een kapelletje tussen de bomen door, even kijken, en verderop een ‘water meadow’ waar een groep Canadese ganzen vertoeft, bijna sprookjesachtig.
                                                                                                                                    ‘Een plas in het gras weerspiegelt de lucht
                                                                                                                                   wat is het weer mooi denk ik met een zucht.
Terug op de camping braden we het onderweg gekochte vlees op de cadac, buiten. Dat kan nog net voor het kil en donker wordt. Vroeg naar bed. Vroeg wakker. Om 10:00 uur wordt de kerk opengemaakt door een vrijwilligster en zodoende hebben we nog de kans die paar foto’s te maken van de prachtige ramen en de bronzen grafplaat.
bures3
Canadese ganzen - Bures St. Mary
  vloerplaat
Bronzen grafplaat - Assington
Om 10:45 vertrekken we richting Cotswold naar een plaats genaamd Bourton on the water daar zou een aardige camperplaats zijn aan een beek. Nu maar hopen dat we die kunnen vinden. 13:30 stoppen voor de lunch op een ranzige parking, stank en herrie. We zien hoe weldra de verkeersstroom stagneert en vrezen dat er een file ontstaat. Na boterhammen en een kom soep voegen we ons in de rij er zit niets anders op. De oorzaak: het samenvoegen van 2 banen, een rotonde en de gebruikelijke drukte rondom Oxford. De camperplaats kunnen we niet vinden, de volgende camping die we opzoeken blijkt net te zijn gesloten, op naar de volgende. We schutteren over de’ lanes’ het schiet niet op. Om 16:45 hebben we dan toch dankzij TomTom een camping gevonden, net buiten Morton in Marsh. Een prachtige camping in de zin van ‘clean’ niet knus wel een wijds uitzicht. We wandelen nog snel voor sluitingstijd naar het centrum voor wat boodschappen. We kopen een alleraardigst boekje voor £3.95 met wat wandelroutes in de omgeving. De verkoper bestempeld enkel routes als “zeker doen”! Het stadje is mooi en we kijken nog wat rond voor we teruggaan naar De Bus voor het diner. Vroeg donker, en nee hè.. er vallen regendruppels. Volgende ochtend, geen zon, grijs. We gaan op zoek naar Crickley Hill voor de ons aanbevolen walk. We missen de juiste afslag en draaien in het rond. Wat een half uurtje rijden zou moeten zijn wordt 1¾ uur en het plenst inmiddels.   Het startpunt van de route is prachtig met een wijds uitzicht over een dal met minstens zes dorpen voor zover we het kunnen bekijken. Wandelen onbegonnen werk, we eten in de bus en druipen af naar de camping die we vonden tijdens de zoektocht van vanmorgen. Daar aangekomen klaart het op! Alsnog een heerlijke namiddag met diner buiten aan ons nieuwe tafeltje.
‘s Avonds bellen we Mrs. Minchin voor een afspraak volgende week donderdag haar een bezoekje te brengen. Beetje dubbel gevoel, enerzijds mooi anderzijds een verplichting?
Zaterdagochtend wakker worden met een stralende zon, en nogmaals richting Crickley Hill. Het is er druk, gezinnen, wandelaars, joggers. We doen de korte route van 40 minuten. Mooi genoeg. Prachtige vergezichten, soms tellen we 10 dorpjes. Erg veel loslopende honden, de route wordt door de hele omgeving als hondentoilet gebruikt, jammer. Ploughman’s in Cirencester buiten op het terras. Een speurtocht in het stadje langs 2e hands winkeltjes levert een prachtig jasje en tasje op tezamen £ 4. dat is boffen. Ook een bezoek aan een enorme crafts markt, dat zie je tegenwoordig veel in Engeland. Een aantal kunstenaars op allerlei gebied die gezamenlijk in een groot pand(kerk) hun waar aan de man proberen te brengen. Een overdekte kunstmarkt.Weer een avond om tot 20:00 uur buiten na te tafelen. Jawel eind september.
crickleyhill
Een weids uitzicht over de dorpen rondom Crickley Hill
Zeker de moeite van een bezoekje waard!
Zondagochtend vertrekken we naar The New Forrest. Korte rit en een verrassing wanneer we het gebied inrijden en overal de paarden rondom ons los zien lopen, over de weg, door het dorp, op kruispunten enz. Vergelijkbaar met de heilige koe in India. We vinden een prachtige, enorm grote camping alleen…zonder sanitair, je moet hier helemaal zelfredzaam zijn. O.K., we betalen vooruit voor 2 nachtjes. Na een oriëntatie rondje over de camping zijn we enthousiast en verbaasd over de rondscharrelende paarden/pony’s. Er is ons op het hart gedrukt ze niet aan te raken of te voeren, ze schijnen een onbetrouwbaar karakter te hebben en kunnen gemeen bijten of schoppen, klein beetje afstand bewaren dus. De streek behoort aan hen traditiegetrouw. Even later staan ze pal naast de camper nieuwsgierig zijn ze wel! Eekhoorntjes springen door de bomen en tientallen verschillende vogeltjes horen en zien we. Aan het eind van de middag wandelen we dwars door het bos naar Sway waar we verrukkelijk, traditioneel engels eten. Dan door het bijna donker weer de weg terug zien te vinden, spannend hoor maar het lukt. Een relaxed dagje volgt, met alleen een uitstapje naar een kustplaatsje heel dichtbij en een wandeling langs de boulevard met uitzicht op het eiland Wight. Het mooie weer houdt maar aan wat boffen we. ‘s Ochtends schilder ik beukennootjes die voor me liggen op de tafel naast de camper totdat ze worden opgegeten door een langskomend paard!   Vervolgens maak ik een buiten-kunstwerkje van de vele gevallen tamme kastanjes die ik in een spleet van een boomstronk doe. Op de foto lijkt het heel wat. ‘s Avonds eten we Brits sirloin gegrilled op de cadac in onze drie sterren bistro. Die cadac is toch wel de succes aankoop van 2006! Omdat op deze camping geen sanitair is wordt de bus optimaal gebruikt, we proberen zelfs de douche uit, weliswaar wat krap en bepaald geen stortbad maar alles functioneert! Op aanraden van de campingbaas wandelen we over de buiten gebruik zijnde spoorlijn naar Brockenhurst. Zo gezegd, zo gedaan. 12:00 vertrekken we en het is inderdaad een prachtige route en heel aparte gewaarwording zo over het ‘spoor’ te lopen onder diverse spoorbruggen door, de hellingen prachtig begroeid met wilde planten varen en braamstruiken en overal de loslopende paarden. We verdwalen een beetje en dat maakt de route extra lang. Brockenhurst is een prachtig dorp en we eten buiten op het terras van The Forresters Arms, een rood bakstenen pub, een verrukkelijke ploughman’s met een lekkere pint bier. Dan maar weer in de benenwagen alhoewel stijf en moe. We zien kans een enorm stuk af te snijden en pakken ergens halverwege het spoor-pad weer op en 16:15 zijn we terug op de camping. Een prachtige dag niet in de laatste plaats dankzij het mooie weer. Elders in Engeland, in Yarmouth zijn overstromingen en moeten mensen geëvacueerd worden, haast niet te geloven.
setthorns3
Nabij camping Setthorns – New Forest
  brockenhurst2
Brockenhurst

De rit gaat weer verder. Via Chichester naar Littlehampton. Chichester is prachtig we we luisteren op straat naar een muzikant waar we zoveel lol in hebben dat we zijn cd kopen. De camping in Littlehampton is groen en fris met prachtig sanitair! Ha, we kunnen weer uitgebreid toilet maken. Een beetje verguisde badplaats maar wij vinden het juist erg leuk, gewoon, niet mondain zoals de meeste kustplaatsen toch wel zijn.‘s Avonds in de camper sluist Roy de foto’s weer op de pc de fotoreportage groeit gestaag er zijn ‘plaatjes’ bij! en ik schrijf aan het reisverslag. Moe, vroeg naar bed. Voor de volgende dag staan Tunbridge Wells en een bezoek aan Mrs. Minchin in Wadhurst op het programma . In Tun-Wells kopen we bloemen voor Angela en nog wat mooie 2e hands boeken, we duiken de pub The Sussex Arms in voor een lunch, daar is wel het nodige veranderd sinds ik daar 36 jaar geleden wekelijks kwam en gaan dan spoedig op weg naar Wadhurst waar we om een uur of drie verwacht worden. Bijzonder om na zo lang Buckhurst Lane weer op te rijden. Als we het huis naderen zien we dat er gewerkt wordt, bouwvakkers en tuinman zijn druk in de weer onder toeziend oog van mrs. Minchin die er nogal moe en afgeleefd uitziet. Het is duidelijk dat zij een zware tijd achter de rug heeft.

oasthouse buckhurstlane
Het verbouwde Oasthouse                                           Wessons - Buckhurstlane      

De laatste jaren ziekenhuis in en uit met haar man dan de laatste maanden de verzorging van hem thuis en uiteindelijk het overlijden, het is haar niet in de koude kleren gaan zitten. Ze laat ons, niet zonder trots de vorderingen van het restaureren van het Oasthouse zien en dat mag gezien worden! Hoe een bouwval in een paleisje te veranderen! Ongelooflijk! Voorlopig gaat het dienst doen om de kinderen en kleinkinderen op te vangen wanneer zij langskomen maar.. zij hoopt in de toekomst daar zelf haar intrek te kunnen nemen en het grote huis aan een van de kinderen over te doen. In en om het grote huis is door de omstandigheden behoorlijk wat werk blijven liggen. Ik ken het nog uit gloriedagen. We tuinieren wat voor haar als kleine tegemoetkoming. Koffie, thee, aperitief en om 21:00 uur het diner wat ze ondertussen klaargemaakt heeft voor ons, wijn erbij maar echt vrolijk is zij niet, het is meer moeizaam de schijn ophouden. De koffie drinken we voor haar mega flatscreen tv. Na twee minuten valt ze in slaap. Pff.. wat nu, plots schrikt ze weer wakker en we nemen die gelegenheid aan om onze camper voor de nacht op te zoeken (op de parkeerplaats op de yard). Na het ontbijt met toast en koffie in de gezellige eetkeuken helpt Roy haar printer aan de praat zodat zij de foto’s van de verbouwing en haar kleinkinderen eindelijk uit kan printen. Ze is hem dankbaar. Dan nemen we afscheid, niet zonder emotie.

De rit gaat nu door nog wat dorpjes richting Dartford tunnel, een tolweg die alle drukte rond Londen omzeild en regelrecht op Harwich aanstuurt. In een klein dorpje nog geen 10 km bij Harwich vandaan maken we kwartier op een aardige maar vrijwel lege camping. Einde seizoen
de wind blaast vrij over het grasveld heen
daar staat een caravan en in de verste hoek nog één.De camping behoort bij een pub, Strangers Inn. We drinken er ons laatste pintje van deze vakantie. Helaas wordt er geen maaltijd meer geserveerd dus eten we een ‘Busburger’ en maken de restjes op. ‘s Avonds schilder ik nog een aquarel naar een schetsje dat ik maakte tijdens de prachtige wandeltocht van een uur die ik ‘s middags nog maakte. “Langs public by pass richting baai, het is overal stil, af en toe miezert het een heel klein beetje, de wind voorkomt dat ik er nat van word. In mijn eentje sjok ik mijmerend over het strand, geen idee welke kant het opgaat, nieuwsgierigheid lokt mij steeds verder. Geboeid kijk ik naar het schitterende licht over het water. De route komt na een klimpartij uit in een gehucht met een handje vol huisjes en pittoresk kapelletje met een mandala-achtig pleintje ervoor.
  Het kapelletje heeft een klein torentje met een bel erin, zou het iets met de zeevarenden van weleer te maken hebben? Hier zou ik graag nog eens terugkomen, ach wie weet”. De eerste en enige dag dat we er vroeg uit moeten deze vakantie, om 6:30 uur loopt de volgende morgen wekker af. In rap tempo werken we de zaken af, wassen, aankleden en we ‘sjorren’ de bus en verlaten zo zachtjes mogelijk de camping. Een morgen met een weergaloos mooie zonsopgang, als goud glijdt het eerste schuchtere zonlicht over de velden en breekt de grijs violette lucht open. Een prachtig geschenk. Het is stil op de weg en in no time bereiken we de terminal van Harwich waar we tijd hebben ons tweede ‘bakkie’ . Enkele minuten later kunnen we inschepen, een busje rijdt ons vóór. Alles loopt gesmeerd en we verbazen ons daar over, dat hebben we in vroeger tijden wel anders meegemaakt. Aan boord staat het ontbijt klaar en we hebben weer een heerlijk overtocht over een spiegelgladde zee. Zo vlot alles in Engeland ging, zo moeizaam gaat de rit van Hoek van Holland naar huis. De weg is omgelegd en voor we het goede tracé te pakken hebben zijn er 3 uur verspeeld. Ach het maakt niet uit, we hebben een heerlijke vakantie gehad.
Een kleine impressie uit het verleden
1 9 18
vakantie… toch?    
19 21 28
  tearoom  
53 63 stonehenge1
English breakfast Oast houses Stonehenge
  tarsteps1  
  tarsteps